LĘK UOGÓLNIONY

Zaburzenie lękowe uogólnione (z ang. generalized anxiety disorder - GAD) charakteryzuje się obecnością uporczywego i przesadzonego lęku, nieprzypisanego do konkretnej sytuacji, tzw. lęk wolnopłynący. Osoba dotknięta tym zaburzeniem martwi się „na zapas”,  jest w stanie ciągłej czujności, tak jakby niebawem miało wydarzyć się coś niedobrego. Opisany stan czujności wiąże się z męczącym, powodującym dyskomfort uczuciem wewnętrznego napięcia i niepokoju oraz niemożności odprężenia się i odpoczynku. 

 

Często towarzyszą temu zaburzenia snu i objawy somatyczne (z ciała), takie jak: napięciowe bóle głowy, zawroty głowy, przyspieszone bicie serca, ból lub dyskomfort w klatce piersiowej, przyspieszony oddech, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, napięcie mięśniowe. Jednocześnie pacjent wyraża szereg nadmiernych, wyolbrzymionych obaw, ciągle się zamartwia, oczekuje potencjalnego nieszczęścia, ciągle rozmyślając nad tym, co już się wydarzyło lub nad tym, co może się wydarzyć. 

Dość charakterystyczne jest to, że w obecności wszystkich członków rodziny chory potrafi się odprężyć, jest w stanie nawiązywać kontakty towarzyskie i dobrze się bawić. Natomiast w momencie zniknięcia członka rodziny z pola widzenia pojawia się napięcie i lęk. Objawy te bardzo utrudniają codzienne funkcjonowanie i są przyczyną poważnego cierpienia psychicznego. By rozpoznać zespół lęku uogólnionego, wspomniane objawy winny się utrzymywać przez większość czasu przez minimum 6 miesięcy.


Zaburzenie lęku uogólniomego jest najczęściej występującym zaburzeniem lękowym, powodującym częstsze kontakty z lekarzem rodzinnym niż psychiatrą lub psychoterapeutą.  Występuje u około 5% osób, przy czym dwukrotnie częściej u kobiet niż u mężczyzn. Należy zaznaczyć, że „czysta” postać GAD występuje stosunkowo rzadko. Najczęściej współistnieje z nadużywaniem alkoholu, depresją i innymi zaburzeniami lękowymi, szczególnie zaburzeniem lęku panicznego. 

 

KLIKNIJ TUTAJ, ABY WYKONAĆ TEST NA GAD